X
تبلیغات
زولا
فراق یار - روزنوشت های مسافر شب مهتاب
به آسمان که رسیدند گفتند: زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها!
 
دسته‌ها
بازدیدکنندگان : 276949
 
 
نویسنده : مهدی
تاریخ : پنج‌شنبه 23 فروردین‌ماه سال 1397
چاپ مطلب

شنیده ام سخنی خوش که پیرکنعان گفت
فراق یارنه آن می کند که بتوان گفت

فراقت رابه امید وصالت نامه ها دادم
پس ازهجران رسدوصلت بدان امیدها شادم

چه کرد این دل که شداینگونه ازهجررخت رسوا
پریشانی چسان بردل زده چنبر رسدبرعرش فریادم

ز بیماری دوران ازغمت گشتم کهن ماوا
صبا گوید به دل اینسان منت قربان آزادم

تو را دادم پیامی خوش که این محبوبۀ دلکش
دمی بازآ که بازآید دلی کاند رغمت دادم

دلم خواهم چه سود آخر براه دوست دادم وی
چه می گویم چه می خواهم ازین شیرین فرهادم

...

رخ غمبار مهجور این زمان از بیخودی زرداست
ز بیدردی نگر بر وی نگر بر قلب ناشادم



پ.ن.1:شعر زیباییه

پ.ن.2: اللهم عجل لولیک الفرج

برچسب‌ها: شعر
(0 لایک)
نظرات (2)
یکشنبه 26 فروردین‌ماه سال 1397 ساعت 10:12
واقعا خیلی قشنگه...
پاسخ:
درسته...
سه‌شنبه 4 اردیبهشت‌ماه سال 1397 ساعت 15:52
سلام
شعر قشنگیه
البته برا ما خیلی هم معنوی نیست ،همین زمینیه
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
 
 
مهدی هستم دیگه!
مرداد 1397
شیدسچپج
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31