سقف و سایه بون

زیر بارون خیس شدن یا از گرما سوختن، برای کساییه که یا دیر میرسن به نماز حرم امام رضا (ع) و یا اومدن نماز جمعه مشهد و مجبورن توی صحن ها و حیاط ها وایسن!!!

یادم میاد چند سال پیش وقت نماز عشا بارون شدیدی گرفت، بندگان خدایی که توی حیاط مسجد گوهرشاد نماز میخوندن بعد نماز هجوم اوردن به صحن ها و رواقای اطراف. اما چون هیچ جا زودتر از گوهرشاد نمازش تموم نمیشه، تعدادیشون پشت درای بسته و زیر بارون موندن! حالا حساب کنید زوار صحنای دیگه رو ...

مروری به خاطراتم از مکان های مقدسی که رفتم می کنم:

1- مسجد و حرم پیامبر (ص) در مدینه: در قسمت هایی از مسجد نبوی که سقف نداره، سقف هایی گذاشتن که در طی روز و شب، باز و بسته میشه. مسجد هم به قدر کافی بزرگ هستش که کسی لازم نباشه توی محوطه اطراف مسجد وایسه...

2- مسجد الحرام: مسجد الحرام فقط همون اطراف کعبه سقف نداره که برای امام جماعت و اطرافیاش سایه بون میزارن!!! مسجد چند طبقه هم که با پنکه و کولر خنک میشه.... میمونه کسایی که میرن رو پشت بوم مسجد الحرام، که احتمالا خودشون می دونن کجا میخوان نماز بخونن!!!

3- عراق (کربلا، نجف، سامرا، کاظمین و چند تا امامزاده): اکثر اماکن زیارتی، سقف و سایه بون دارن

4- شهر ری: حرم سه امامزاده، تو حیاط مصلی، یه سقف پارچه ای با قابلیت جمع کردن آب بارون داره که از آفتاب هم محافظت میکنه.

توی سوریه و لبنان، سقف کاذب و سایه بون برای حیاط ها و صحن ها ندیدم، شاید به خاطر این باشه که اونجا اینقدرها هم گرم نمیشه. 

کاش مسئولین این مکان مقدس، قبل از فعالیت های عمرانی برای ساخت زیرزمین های بیشتر برای حرم، یه فکری به حال صحن ها و حیاط های رو باز می کردن.

پ.ن.1: برنامه های فرهنگی حرم برای بچه ها محدود هستش، این هم میشه مزید بر بی تابی بچه ها!

پ.ن.2: از حرم حضرت معصومه (س) و جمکران در تابستون خبر ندارم. هر وقت رفتم بهار یا زمستون بوده!

پ.ن.3: اللهم عجل لولیک الفرج