این روزها

دلی دارم که بهبودش نمی بود / نصیحت میکنم سودش نمی بود

به بادش میدهم نش می بره باد / برآتش می نهم دودش نمی بود

پ.ن.: شعر احتمالا از باباطاهر باشه! عکس رو هم از توی گوگل پیدا کردم نمی دونم از کیه!

پ.ن.2: اللهم عجل لولیک الفرج

پس از تحریر.1: آنجا که نام مهدی نیست قرار نه، فرار باید کرد ... با تشکر از مثنوی خیال که یادم انداختن ننوشتم این جمله رو.

پس از تحریر.2: جایی خوندم که این شعر از اشعار حافظ هستش و استاد شجریان اینو خوندن ولی مال حافظ نیستش... بعد هم این شعر رو جایی به لهجه لری نوشته بودش! حالا از هر کسی هست خیلی قشنگه!