باران رحمت

یه حدیث قدسی هستش که خیلی واسم جالب بوده و هست:

ای پسر عمران! هرگاه بنده ای مرا بخواند، آن چنان به سخن او گوش می سپارم که گویی بنده ای جز او ندارم.

اما شگفتا که بنده ام همه را چنان می خواند که گویی همه خدای اویند جز من.

پ.ن.1: از رمان روی ماه خداوند را ببوس خوندمش... خدواند خطاب به حضرت موسی (ع)

پ.ن.2: یه لیست برای خودم بستم برم برای مجلس رای بدم، لیست بستن نداشت که به همونایی رای میدم که دور قبل رای دادم!

پ.ن.3: آنجا که نام مهدی نیست قرار نه فرار باید کرد ... اللهم عجل لولیک الفرج