روزنوشت های مسافر شب مهتاب
به آسمان که رسیدند گفتند: زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها!
روزنوشت های مسافر شب مهتاب
به آسمان که رسیدند گفتند: زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها!
تایپ ده انگشتی!!!
نشسته بودم کنار یکی از همکارام، داشتیم با هم کاری انجام می دادیم می خواست یه چیو تایپ کنه، اینقدر طولش داد و دنبال حروف گشت که اعصابم خورد شدش، صفحه کلید رو ازش گرفتم، بقیه شو خودم تایپ کردم ...
پویانمایی زوتوپیا تازه منتشر شده، یک قسمت داره که خرگوش پلیس با روباه میرن اداره راهنمایی رانندگی برای پیدا کردن شماره پلاک ماشین، پیش خرس های تنبل... این فیلم زیر رو ببینید (شانس اوردم جاشون نیستم، مخصوصا وقتی می خواد بخنده!!!):
ترافیک، کسی که کار رو دیر انجام میده، کسی که کند تایپ می کنه و ... رو خدا قسمت هیچ کس نکنه که این چیزا وقت رو قورت میدن!!!
پ.ن.1: اللهم عجل لولیک الفرج
خط جدید
24 اسفند شد، و دوباره رسیدم به روز تولدم. امسالم خدا رو شکر باز روز تولدم، نرسیده به چهارشنبه سوری هستش، هنوز که سر و صداهای ترقه های چینی شروع نشده ...
امسال عکس کیک نمیزارم، چون چند روز پیش دو تا از اقواممون توی تصادف کشته شدن و بچه هاشون رو تنها گذاشتن. خدا بیامرزدشون (فاتحه ای براشون بخونید)
به جای عکس کیک، عکس گلی که کاشتم رو می زارم.
امسال چیزای جدیدی یاد گرفتم، خیلی ها رو شناختم. با خیلی ها سعی کردم دوست باشم و بعضی وقت ها شد، بعضی وقت ها نشد و سرم کلاه رفت. (مطلب یاد دوست با شغلم و قرص های آب آور... رو بخونید) تجربه شد که به هر کسی اعتماد نکنم.
یاد گرفتم برای هر چیز الکی غم و غصه به خودم راه ندم. بعضی چیزها هستش که امروز غم هستند و فردا حسرت این که چرا به غم گذشت. (مطلب لحظات سخت رو بخونید). خیام قرن ها قبل سروده که:
ای دل چو زمانه می کند غمناکت / ناگه برود ز تن روان پاکت
بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند / زان پیش که سبزه بردمد از خاکت
پارسال نوشتم که می خوام بعضی کارها رو بکنم (خط جدید زندگی م)، بعضی هاش شد، بعضی هاش نشد. امسال هم لیستی دارم از کارهایی که باید تا آخر سال دیگه تمومشون کنم.
پ.ن.1: خدا رو شکر امسال هم با کلی بالا و پایین گذشت....
پ.ن.2: اللهم عجل لولیک الفرج
گاهی بهشت، زیر قدم های دختر است
دل اهالی این کوچه را تصرف کن
قدم بزن وسط شهر باصدای بلند
به عابران پیاده غزل تعارف کن
و بی بهانه تبسم کن و نگاهت را
شبیه آینه ها عاری از تکلف کن
سپس به مجلس ترحیم یک غریبه برو
وچشم های خودت را پر از تاسف کن
صدای ضبط، اتوبان، هوای بارانی
به خود بیا! نرسیده به قم توقف کن
سلام دختر باران! سلام خواهر ماه!
بهشت را به همین ساده گی تصرف کن
شاعر: حمیدرضا برقعی
پ.ن.1: سالروز ورود حضرت معصومه (سلام الله علیها) به قم ... چند ماهی هست که قم نرفتم ...
پ.ن.2: لعنت بر آل سعود که آیت الله نمر رو اعدام کرد...
پ.ن.3: کشور فسقلی دیگه ای نیست که بخواد روابطشو با ایران قطع کنه؟ این همه ایرانی تو منا کشته شدن، جلوی سفارت ایران بمب گذاری کردن، اما روابطمون قطع نشد...
پ.ن.4: اللهم عجل لولیک الفرج
یاد دوست با شلغم و قرصای خواب آور ...
چند روز قبل سرما خورده بودم، تا دیروز با خوردن قرص و دارو بهتر شدم! این قرص های سرماخوردگی، اکثرا خواب آورن. اونقدر هم کار دارم که خواب باعث میشه کارام هی عقب بیفتن!!!
شلغم و پرتقال و آویشن و بابونه دواهای بهتری هستن! خواب آور نیستن حداقل...
نوشتم شلغم.
شلغم که می خورم یاد خوابگاه فردوسی می افتم. توی سرمای مشهد شلغم می خریدیم، بار میذاشتیم و خوب که بوش می پیچید توی راهروها، اتاق بغلی ها و دوستا رو زنگ می زدیم که پاشو بیا شلغم خورون داریم. شلغم خالی! شلغم با کاهو! شلغم با همه چی!!! اون سال فکر کنم هیچ کس مریض نشد!
چه قدر زود گذشت! چه دوستای خوبی...
نوشتم آویشن
توی زمستون سال سوم دانشگاه سرما خورده بودم، هی دم به دم آویشن دم می کردم و می خوردم... یه دوستی بلند گفت اینجا بوی چی میاد، شلغم بار گذاشتن. یه لیوان بهش آویشن و بابونه دادم. چای رو ترک کرد، آویشن خور شد!
نوشتم قرص های خواب آور.
بد نیست یادی از دوستی بکنم که مدتی پیش نخواست دوستیشو ادامه بده و زد زیر دوستی ها و کارهایی که براش انجام دادم. چند باری رفتم پیشش، جواب نداد! گفت قبلا همکار بودیم، دوست نبودیم! راست می گفت مدتی با هم کار می کردیم و قرار بود بیشتر هم کار کنیم! خدا رو شکر که شراکتمون توی دنیا و آخرت بیشتر نبود!!! دیگه به هم سلام هم نمی کردیم. اون توی این مدت دو بار رفت کربلا و من هم توی این مدت رفتم مشهد و کرمانشاه و قم. نه از هم خداحافظی کردیم نه سلام. شماره ها رو هم از گوشی ها حذف کردیم. همسایه بودیم و همه ش می دیدمش ولی سعی می کردیم توی کوچه و خیابون از کنار هم رد نشیم (کوچه های تنگ آشتی کنون بودن، این کوچه ها اینقدر عریض شدن که دوستم باشی، نمی فهمی کی داره از اون ورش رد میشه).
گذشت تا این که یه روز خودش اومد سلام کرد. نمی دونم که چی شد یکی فهمید واسطه شد (من که قهر نبودم اما قهر به اسم من نوشته شد!). امروز یهویی با هم، هم مسیر شدیم ... چه طوری دنیا می چرخه و عوض میشه ...
بخشیدم ولی دلم نمی خواد یه بار دیگه یکی بیاد اینطوری باهام بازی کنه و دوستی رو شراکت بدونه!!! حواسم باشه که قبل از دوستی، طرف رو آزمایش کنم!
پ.ن.1: شاعر نوشته و خواننده خونده که: از امروز هر شبم گریه است با یه حس عذاب آور / شب و روزام یکی می شن با این قرص های خواب آور!!!
پ.ن.2: از امام صادق (علیه السلام) یه حدیثی با این مضمون نقل شده: شلغم بخوید و خواص شلغم را به دشمنان نگویید ...
پ.ن.3: چقدر امشب نوشتم!!!
پ.ن.4: اللهم عجل لولیک الفرج
غریب ...
مثل حسین ؛فرشچیان ؛ محتشم نداشت
از کل خانواده ی خود مادری تر است
تاریخ گفته مادر او هم حرم نداشت...
السلام علیک یا کریم اهل بیت (علیه السلام)،
شهادت امام حسن مجتبی (علیه السلام) تسلیت باد...
اللهم عجل لولیک الفرج
آخرای یه روز با یه شعر
شکر للله شدم گدای حسن
می سرایم فقط برای حسن
در خیالم همیشه میخوانم
عاشق صحن با صفای حسن
قطره های کرم سرازیر اند
بین هر سجده از عبای حسن
بین هر روضه بی هوا رفتم
در حوالی روضه های حسن
از سر کوچه تا ته کوچه...
این من و سوز ماجرای حسن
کی شود تا بگویم ای آقا
عید غدیر مبارک
توبه کرد آدم و هی رو به خدا گفت علی
آب و گل گفت علی بحر خجل گفت علی
نوح رد شد ز خطر بس که به دل گفت علی
الَمی گفت علی غرق غمی گفت علی
یونس اندر شکم حوت همی گفت علی
بحر و بر گفت علی رمل و حجر گفت علی
کوه با ناقه صالح چقدر گفت علی
هر کسی گفت علی خوش نفسی گفت علی
صبرِایوب کم آورد و بسی گفت علی
مصطفی گفت علی غار حرا گفت علی
شب معراج، محمد(ص) به خدا گفت علی
ایلیا گفت علی کهف وَری گفت علی
من همانم که خداوند مرا گفت علی
مجتبی گفت علی سبزْ قبا گفت علی
بین صفین امیر الکرما گفت علی
کربلا گفت علی خون خدا گفت علی
چیست نام پسران تو شها ؟ گفت علی
اکبرش گفت علی گل پسرش گفت علی
رو و مو، ابرو و چشم و سرش گفت علی
هر نفس گفت علی مست ز بس گفت علی
قاسم ابن حسن از پشت فرس گفت علی
آتشین گفت علی زینب دین گفت علی
بر بلندای فلک صبر یقین گفت علی
شاپرک گفت علی باغ فدک گفت علی
صدو ده بار نمکدان به نمک گفت علی
السلام علیک یا امیرالمومنین علیه السلام