روزنوشت های مسافر شب مهتاب
به آسمان که رسیدند گفتند: زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها!
روزنوشت های مسافر شب مهتاب
به آسمان که رسیدند گفتند: زمین چقدر حقیر است آی خاکی ها!
رازهای سرزمین
قبل از این که خاطراتمو که رسیده به بازدید از معبد هیاکل در بعلبک لبنان ادامه بدم، بهتره در مورد لبنان به موارد زیر اشاره کنم:
* لبنان کشوری جدیدی هستش، به این معنی که قبل از جنگ جهانی، جزء حاک عثمانی بودش و بعد از فروپاشی عثمانی، جزء مستعمرات فرانسه شده و تا سال 1941 میلادی مستعمره فرانسه بوده.
* فرانسویا برای این که کشوری بوجود بیارن که اکثریتش مسیحی باشن، لبنان رو از سوریه مسلمان جدا کردن. قدرت رو هم دادن به رئیس جمهور مسیحی مارونی. سال ها بعد با مداخله عربستان اکثریت قدرت افتاد دست نخست وزیر اهل تسنن / جانشین نخست وزیر از میان مسیحیان ارتدوکس انتخاب میشه و رئیس مجلس هم شیعه هستش. صندلی های مجلس هم به طور مساوی بین مسیحیان و مسلمانان تقسیم میشه!
* لغت لبنان از واژه سامی "لبن" گرفته شده که اشاره به قله های سفید کوهستان های لبنان داره.
*سرو میان پرچم لبنان، نشانه ای از سرو لبنان هستش که در کتب عهد قدیم ازش نام برده شده.
* فینیقی ها یا همان کنعانی ها که از نژاد سامی بودن، نخستین ساکنان عروس خاورمیانه بودن.
*زبان رسمی لبنان عربیه اما فرانسه هم کاربرد داره.
* لبنان کشور ترورها و سوء قصدهاست. در لبنان هر آن امکان ترور یک از شخصیت ها، جنگ داخلی ، کودتا، استعفای مسئولان و ... وجود داره.
* لبنان از نفت محرومه و به همین خاطر اقتصادش از راه گردشگری، کشاورزی و بانکداری میگذره.
* در لبنان اکثر منازل بالای صد متر هستش. برای زندگی در بیروت باید درآمد حدودی 800 دلار داشته باشید.
* واحد پول لبنان لیره هستش. در بعضی از فروشگاه ها هم هیچ پولی جزء دلار قبول نمی کنن.
* احکام قضایی صادره توسط قضات لبنانی در کل کشورهای زیر نفوذ فرانسه و خود فرانسه لازم الاجراست.
* در این کشور قانونی وجود داره که اگه صاحب ملکی، فوت کنه و وارثی نداشته باشه، اون ملک تا صد سال در تملک صاحب ملک میمونه تا بعد صد سال براش تصمیم بگیرن.
* رژیم صهیونیستی سال ها قبل تا خود بیروت پیش اومد ولی مقاومت در لبنان اون رو تا جنوب لبنان عقب روند تا سال 2000 که قسمت های جنوبی هم آزاد شد. به عقیده لبنانی ها هنوز تا 5 کیلومتر بعد از مرز با رژیم صهیونیستی، هنوز هم خاک لبنانه.
* اگه IGI 2 رو بازی کرده باشید، مرحله ای از بازی در لبنانه. هرگز این تصویر رو از لبنان باور نکنید. انگار سازندگان بازی تا حالا اونجا نرفتن که اون مرحله رو در شهری ساحلی و صحرایی ساختن.
اللهم عجل لولیک الفرج
نکته
در دیدار با رایزن فرهنگی ایران در سوریه و همراهشون که رایزن فرهنگی سابق ایران در لبنان بودن، نکاتی رو که برام مهم بود رو یادداشت کردم که در زیر می خونید:
* مردم سوریه ارتباط نزدیکی با ملت ترکیه دارند. کار فرهنگی ترک ها در سوریه بیشتر از ایرانی ها بوده...
* هشت استاد زبان ترکی فقط در یک دانشگاه ترکیه تدریس می کنند در حالیکه کلا در سه دانشگاه سوریه، چهار استاد زبان فارسی داریم.
*حوادث و آشوب های سوریه از میدان مرجع شروع شد، حدود دویست نفر از آن جا وارد بازار شدند و با تجمع و زواری که در بازار بودند، جمعیت بیشتر نشون داده شد.
* این آشوب ها به مرزهای سوریه به جز مرزهایش با لبنان هم کشیده شد.
*سال ها قبل اخوان المسلمین سوریه در یکی از شهرهای سوریه دست به دعوت عمومی برای تظاهرات زدند. دولت آن تظاهرات را به هم پاشید، بسیاری کشته شدند اما این کار رسانه ای نشد.
*لازغیه از شهرهای سیاحتی سوریه است که بر اثر این حوادث تعداد توریست های آن کم شده اند.
*حکومت در سوریه دست گروهی (شیعیان علوی) است که در اقلیت هستند، در حالی که اکثریت اهل سنت هستند. اهل تسنن سوریه از آشوب گران اعلام برائت کردند.
*الجزیره در روزی که هوای دمشق ابری و بارانی بوده، پخش زنده ای از آشوب و تظاهرات در میدان مرجع دمشق داشته که در آن هوا آفتابی بوده.
* رسانه های سوریه پس از ده روز از آغاز آشوب ها حقایق رو به ملت نشون دادند.
* عده ای در مرزهای ترکیه دست به اسلحه بردند و باعث ناآرامی در اونجا شدند، عده ای از مرز نشین ها بر اثر همین حوادث به ترکیه پناهنده شدند. (از ترس جیش الثغور که از ترکیه آمده بودند)
* زیر 1000 نفر در درگیری ها از ارتش جدا شدند، که اون ها هم جزء خانواده های درگیری بودند.
* تغییر ماده 8 قانون اساسی، ماده ای که فقط حزب بعث رو به رسمیت می شناسونه، از خواسته های مردم و کارهایی هستش که اسد می خواهد انجام دهد.
* درآمد سوریه وابسته به توریست و زائر هستش که در اثر این آشوب ها این درآمد کمتر شده.
ادامه داره....
لیله القدر
نردبان قلب من شکسته است.
می شود برای من دعا کنی؟
یا اگر خدا اجازه می دهد، جای من کمی خدا خدا کنی؟
چون دلم شبیه یک نماز بین راه، خسته و شکسته است،
میشود برای بیقراری دلم، یک سفارشی به آن کریم با وفا کنی؟
التماس دعای فراوون
اللهم عجل لولیک الفرج
صبحی با حافظ
| دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم | نقشی به یاد خط تو بر آب میزدم | |
| ابروی یار در نظر و خرقه سوخته | جامی به یاد گوشه محراب میزدم | |
| هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست | بازش ز طره تو به مضراب میزدم | |
| روی نگار در نظرم جلوه مینمود | وز دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم | |
| چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ | فالی به چشم و گوش در این باب میزدم | |
| نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم | بر کارگاه دیده بیخواب میزدم | |
| ساقی به صوت این غزلم کاسه میگرفت | میگفتم این سرود و می ناب میزدم | |
| خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام | بر نام عمر و دولت احباب میزدم |
دیدار در دشت بقاع
بعد از زیارت حضرت خوله (س)، برای دیدار با شیخ محمد نصار، مسئول بنیاد شهید منطقه دشت بقاع ، به این مرکز رفتیم.
در بدو ورود، مسئول گروه اعلام کردش که در این قسمت از سفر، عکس برداری ممنوع هستش. از بیرون نگاهی به ساختمون کردم. روی ساختمون، همون آرم "بنیاد شهید" ایران بودش. کنارش هم نوشته بود: "موسسه الشهید"
پس از سلام و احوال پرسی با شیخ و کارکنان موسسه، به اتاق کنفرانس رفتیم.
نشستیم روی صندلی ها. ازمون با آب و چای و میوه پذیرایی شد.
شیخ محمد نصار صحبت هایی کرد که اهمش این هاست:
* در گذشته دشت بقاع تابعیت سوریه رو داشته. (نفهمیدم دقیقا چه سال هایی رو میگه)
* از سال 1982 در این منطقه، 400 نفر به شهادت رسیده اند.
*گستگی شیعیان لبنان قبل از وقوع انقلاب اسلامی در ایران بسیار زیاد بوده. به برکت ولایت فقیه این وضع تغییر کرده.
*برادر شیخ در جنگ تحمیلی عراق بر علیه ایران، با شهید دکتر چمران بوده و در آن جا به شهادت میرسه.
*تنها گزینه و نجات بخش شیعیان لبنان، ولایت فقیه هستش.
* دعای ما این است که، ما را به صورت انسان واقعی محشور بفرما.
* در جریان جنگ سی و سه روزه، هوا در منطقه دشت بقاع خیلی گرم بوده. حملات هم دیگه بدترش کرده.
* ساختمون بنیاد شهید (که پشت حرم حضرت خوله (س) بود) رو اسرائیل به شدت بمبارون کرد. (تازه داشتند گود برداری می کردن)
*حضور غیر لبنانی و علی الخصوص ایرانی ها در حزب الله لبنان ممنوع هستش.
*این موسسه به دانش آموزان ممتاز شهدا برای تحصیل در دانشگاهی مث دانشگاه آمریکایی بیروت کمک هزینه میدهد.
* شیخ احادیث مختلفی رو جمع کرده و چاپش کرده. بچه های شیعه این احادیث رو حفظ کرده اند. (کتابش رو به ما هم داد.)
شیخ مدتی ایران بوده برای تحصیل در حوزه علمیه، به همین خاطر کمی به فارسی تسلط داره...
بعد از پایان دیدار با شیخ به دفتر کارش رفتیم و اونجا هم باهاش کمی حرف زدیم و سوالاتی پرسیدیم.
شیخ در آخر به ما شال زرد رنگی داد که یک طرفش، آرم حزب الله داشت و طرف دیگش آرم بنیاد شهید حزب الله رو.
بعد از خروج، سوار اتوبوس شدیم و به سمت برنامه بعدی رفتیم.
ادامه داره...
الجزیره
خبری توی یکی از خبرگزاری ها اومده بود مبنی بر این که بزرگنمایی های الجزیره بدتر از جنایات جنگی ناتو هستش. اصل خبر:
تحلیلگر معروف فرانسوی (تیری میسان) با بیان اینکه جنگ رسانهای رسانههایی مانند سی انان علیه سوریه از جنایات جنگی ناتو در لیبی بدتر است، فاش کرد که جنایاتی به سوریه منتسب میشود که هیچگاه رخ نداده است.
این بماند برای اطلاع، اما اصل موضوع:
در دیدار با رایزن فرهنگی ایران در سوریه، ایشون نکته جالبی رو گفتن:
الجزیره در روزی که هوای دمشق ابری و بارانی بوده، پخش زنده ای از اعتراضات در میدان مرجع دمشق داشته که در آن هوا آفتابی بودش.
برای اعتماد به رسانه های جهان، مث این که باید سری هم به سایت های هواشناسی هم بزنید!!!
ادامه داره...
زیارتی دیگر
تاخیر زیادی تو نوشتن ادامه سفرنامه ام شد:
میکروباس روبروی مسجدی ایستاد، وقتی از پنجره بیرون رو نگاه کردم، این تابلو رو جلوی مسجد دیدم...
آستانه مبارکه حضرت خوله (س) دختر امام حسین (ع) در بعلبک لبنان. کاروان اسرای کربلا بعد از خروج از کوفه و قبل از ورود به شام، وارد دشت بقاع شده اند، که دفن این بانو در این منطقه موید این مطلب هستش...
پیاده شدیم برای رفتن به دستشویی و وضو و زیارت. چند تا عکس با بچه ها جلوی امامزاده گرفتیم و وارد شدیم. این عکس که کنار ورودی امامزاده بود، جلب توجه می کرد.
در بدو ورود، حجاب بعضی از خانم هایی که وارد صحن و حرم می شدن، برام تعجب برانگیز بود. (در این باره بعدا توضیح میدم)
دستشویی و وضوخونه پشت صحن بود.
بعد از وضو گرفتن برای زیارت که می رفتیم، زمینی گود برداری شده دیدیم که هنوزم داشتن روش کار می کردن، بعدا شنیدیم که این زمین یکی از ارگان های اجتماعی حزب الله بوده که توی جنگ سی و سه روزه، اسرائیل کاملا نابودش می کنه.
قبل ورودم از حیاط به صحن اصلی، اذن دخول رو خوندم، کفش داری کنار ورودی بود اما ترجیح دادم، کفشمو بزارم تو کیسه و برم داخل. وارد که شدم فهمیدم، اذان رو چند دقیقه ای بود که گفتن و نماز جماعت هم تموم شده...
اول رفتم برای زیارت و خوندن زیارتنامه...
بعد از زیارت و دعا برای ظهور امام عصر(عج)، یه مهر برداشتم و کمی دورتر از ضریح، نماز ظهر و عصرمو خوندم. بچه ها که خسته بودن، همون اطراف دراز کشیدن.
دوباره بلند شدم برای عکاسی، چند تا عکس گرفتم که فقط پایینی رو میزارم تو وبلاگ...
وقتی که خواستم بشینم، یه گروه از زائرای لبنانی اومدن و گوشه ای نشستن و یکی از اونا شروع کرد به عربی، روضه ی حضرت زینب (س) رو خوندن. من هم نزدیکشون نشستم...
از بچه ها اومد دنبالمون برای رفتن به رستوران. ما هم که گرسنه سریع برای خوردن اولین غذای لبنانی از جا بلند شدیم...
غذای خوشمزه ای بود که از نون تافتون (شبیه ش) سرخ شده که توش پنیر پیتزا و سیب زمینی و گوشت سرخ کرده بود، به همراه نوشابه.
باید سریع می خوردیم و می رفتیم برای رسیدن به برنامه بعدی.
ادامه داره...
سومالی
درباره سومالی
قحطی در سومالی
گزارشهای یونیسف حکایت از این دارد که عمق فاجعه در سومالی به اندازه ای است که پدران و مادران سومالیایی برای دستیابی به آب و غذا، مجبور میشوند کودکان خود را کنار خیابانها و جادهها رها کرده و به امید به دست آوردن لقمه ای نان به اردوگاههای معدود پخش غذا هجوم ببرند.
فقر و فلاکت در میان مردمان رنجور سومالی ـ کشوری که اتفاقا آمریکایی ها در آن رفت و آمد زیادی دارند! ـ به اندازه ای است که هر آنچه اکنون در عالم سیاست و اقتصاد و اجتماع، دولت، ملت و منافع و اتحاد و ائتلاف هست، در برابر آن رنگ می بازد و فقر بلایی بر سر این مردم آورده است که هر کس در هر گوشه ای از این کره خاکی، کمکی ولو به اندازه درمی به آنان بکند، شادی خلق و خالق را در پی خواهد شد.
سازمانهای بینالمللی که سومالی عضو آنهاست، یعنی سازمان ملل، سازمان وحدت آفریقا، اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی در این بیست سال به ویژه در دو سال اخیر، نتوانستهاند کار موثری برای نجات و کمک به مردم این کشور انجام دهند و صلح و امنیت و غذا همچنان رویای دستنیافتنی مردم مسلمان سومالی است و 38 هزار سرباز خارجی مستقر در سومالی که بیشترشان امریکایی هستند نیز نتوانسته جهنم سومالی را تحمل کردنی کنند.
بسیاری از کودکان سومالیایی حتی در صورت رسیدن کمک های غذایی نیز فوت خواهند کرد و یا حیات سالمی نخواهند داشت.
خالد البیه، کاریکاتوریست قطری می گوید آیا وظیفه رسانه ها در قبال گرسنگان و قحطی زدگان سومالی این است که تنها از آنها عکس تهیه کنند و معروف شوند و یا اینکه آنها باید اقدام دیگری انجام دهند؟
در اطلاعیه ای که دفتر آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی منتشر کرده است آمده است، این روزها منطقه شاخ آفریقا و خصوصاً کشور مصیبت زده سومالی شاهد یکی از دردناک ترین بحرانهای انسانی است که بر اثر خشکسالی و بروز قحطی و در سکوت و بی توجهی نهادهای بین المللی، جان میلیونها مسلمان سومالیایی خصوصاً زنان و کودکان در معرض تهدید قرار گرفته است . به همین منظور از ملت ایران دعوت شده است تا در ماه رحمت و برکت به کمک ملت مسلمان سومالی بشتابد .
بیشتر:
عکس هایی از قحطی بی سابقه در سومالی
کمک اینترنتی به قحطی زدگان سومالیایی
داستان مادری که 5 فرزندش در برابر دیدگانش جان دادندپ.ن.1: عید ولادت امام حسن مجتبی (ع)، کریم اهل بیت مبارک باد
پ.ن.2: اللهم عجل لولیک الفرج
نیمه رمضان
ولادت کریم اهل بیت، امام حسن (علیه السلام) بر همگان مبارک باد...
امام حسن (علیه السلام):
هرکس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و کسى که دنیا را بشناسد آن را رها خواهد کرد